Proefproject

Mijnwater krijgt nieuwe rol
Op 10 maart 2004 ging het Mijnwaterproject in het Heerlense Glaspaleis officieel van start. Een uniek internationaal project waarin onderzocht is of het warme water uit de voormalige steenkolenmijnen in Heerlen en Midlothian in Schotland gebruikt kan worden als een bron van duurzame energie. Het mijnwaterproject was een voorbeeld en stimulans voor de ruimtelijke ontwikkeling van voormalige mijngebieden in Noord-West Europa. Het mijnwaterproject werd daarom ook ondersteund door het Interreg IIIB-programma van de Europese Unie.

Met het mijnwaterproject boorden wij naar de geschiedenis van onze stad. We boorden naar plekken waar ooit mijnwerkers naar steenkool groeven. Onze oude mijnen krijgen door het mijnwaterproject een nieuwe functie. De gemeente Heerlen is er dan ook trots op dat zij dit bijzondere experiment aanging. Het mijnwaterproject is de brug tussen verleden en toekomst van de stad. In het verleden waren wij met onze kolen dé energieleverancier van Nederland. Nu, terwijl iedereen spreekt over de dreigende klimaatverandering in de wereld en de dringende noodzaak om nieuwe energiebronnen aan te boren, loopt de gemeente Heerlen voorop met het experiment om mijnwater aan te boren als nieuwe, schone, energiebron. Ook staat het Mijnwaterproject nationaal en internationaal in de belangstelling. De kennis die wij hier opdeden kan straks van groot belang zijn voor de toepassing van mijnwater als energiebron in al die mijnbouwgebieden in de wereld.

Internationaal
De gemeente Heerlen heeft ook de leiding gevoerd over het internationale 'Minewaterproject' dat bestond uit een team van zeven partners uit verschillende Europese landen. De Europese Unie heeft het project gesteund met een subsidie van € 6, 3 miljoen. Daarnaast is het project mede mogelijk gemaakt door het ministerie van VROM en de gemeente Heerlen. Ook de provincie Limburg droeg in de tweede fase van het project bij, omdat het project goed aansloot op het programma Bereikbaar en Duurzaam Limburg. Ook de inzet en investeringen van woningstichting Weller en de bijdragen van de vijf andere partners in Duitsland, Engeland, Frankrijk en Schotland maakten het project mogelijk. In Midlothian, Schotland, stopte het project, maar in Heerlen ging het gewoon door. Na succesvolle boringen in twee mijngangen van de Oranje Nassau III mijn en het gegeven dat de temperatuur van het aanwezige water voldoende was voor verwarmingsdoeleinden, kon het project zelfs worden uitgebreid.